خاطرم از همه جمع است و پریشان توام

فصل پاییز بیاور که من آبان توام

کوچ ده از از قفست بغض پر مرغان را

تو به پرواز در آ من که غزل خوان توام

ریشه زن پخش کن این تشنگی مبهم را

تا نفس مانده به جانم، ابر گریان توام